16 Temmuz 2009 Perşembe

KarabasanlaR

Hayat şimdi de kurşun acısı gibi geliyor. insanı boğazlayan , durmadan kanayan, düğüm düğüm nefesimde kıvranan bir acıyı yaşamak kadar eşdeğer hayat. Anne oldum. anne oldum ben anne oldum.ama ne?

mutluluk sınırlarım daha da azaldı. sanki doğumumla bana verilmiş bi kapsülmüş mutluluk. ve son günlerde içindeki tamamen yok oldu.içinde ufak tefek kırıntılar var salya sümük.başka bir şey kalmadı. belki ben tükettim belki de seçimlerim. şimdi anne oldum zannedersinizki annelik dünyadaki en mutlu eden durum. YALAN. bu her insana göre değişir. bebeğim mutluluk sebebi o bir gerçek. fakat beni iyice tüketti bu değişimler her şeyyyyyyy

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder