23 Ağustos 2009 Pazar

güzel günler

yaralar,savaşlar, kötü sözler, kavgalar, krizler, sinir küpleri, kırılmış eşyalar, dağınıklık, zedelenmiş kalpler yavaş yavaş düzeliyor.

beden eskiyi buluyor. çok yorulsam da gayret ediyorum eski ama yerle yeksan mutlu hayatı bulmaya.

'' Bu sıralar yani şu son günlerde evimle ve çocuğumla uğraşıyorum sadece.

sabah 8 de ayaktayız Kağan'la. aslında bana kalsa saat 1'e kadar uyurum ama küçük bey kalmamızı istiyor. sonra o baya oyalanıyor pusedinde. bende kahvaltı yapıyorum o sırada. daha sonra temizlikti yemekti derken zaman geçiyor. arada Kağanı emziriyorum, altını değiştir falan filan yoğun yorucu ama en azından güzel geçiyor günler.
yani tam kadın gibi. tam ev hanımı gibi. tam ritüel tam rutin tam sıradan tam heyecansız ve sıkıcı. neyse şikayet etmeyeyim.

en azından oğlum 3.aya girdi ve ben depresyondan şu postnatal denen lohusalık depresyonundan kurtuldum. sevinmeliyim belki de. gerçi hala arada dokunuyor bana.yine ağlayıp bağırasım geliyor bazen.ama unut unut unut diyorum. sözümü dinliyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder